Een onwaarschijnlijke vriendschap in oorlogstijd
In de nasleep van de Tweede Wereldoorlog kwam een opmerkelijk duo naar voren: Reed Edwin Peggram, een briljante Afro‑Amerikaanse student van Harvard, en zijn Deense metgezel Gerdh Hauptmann. Hun verhaal, dat zich afspeelt in het ijskoude Italië van 1944, combineert intellect, moed en een liefde die zelfs de meedogenloze nazi‑machinerie niet kon breken.
De ontsnapping uit een concentratiekamp
Volgens verslagen van de Afro‑Amerikaanse pers, waaronder de Call and Post en de New York Amsterdam News, werden de twee mannen ontdekt door de 92e Infanteriedivisie, een eenheid die bestond uit Afro‑Amerikaanse soldaten. Ze waren uitgeput, mager en bedekt met sneeuw, maar hun ogen straalden een onverzettelijke vastberadenheid uit. Ze beweerden twee jaar in een Duits kamp te hebben doorgebracht, waarna ze een gevaarlijke tocht ondernamen: ze zwommen door bevroren meren, beklommen besneeuwde Apennijnen en zochten onderdak in boerderijen, grotten en bij verzetsstrijders.
Een verhaal vol controverse
De journalist Max Johnson, die de vondst documenteerde, bleef sceptisch. Hij betwijfelde zelfs Peggrams nationaliteit, omdat diens accent “duidelijk Brits” klonk. Bovendien klonk het ongelooflijk dat een jonge man, die beweerde een bachelor‑ en masterdiploma van Harvard te bezitten, zo’n extreme ontbering zou doorstaan zonder meer te klagen over fysieke pijn. In plaats daarvan sprak hij over het verlies van zijn diploma, een document dat volgens hem niet kon worden gereproduceerd. “Mijn grootste verlies is mijn Harvard‑diploma,” zei hij, “maar ik bewaar nog steeds mijn Phi Beta Kappa‑sleutel.”
De band tussen Reed en Gerdh
Wat het verhaal echt memorabel maakt, is de onbreekbare vriendschap – of sommigen zouden zeggen, een romantische liefde – tussen de twee mannen. Ondanks de enorme risico’s weigerden ze elkaar ooit te verlaten. Johnson beschreef hun relatie als een moderne versie van Damon en Pythias, een oud Grieks verhaal over onvoorwaardelijke loyaliteit. De twee vrienden trotseerden niet alleen de fysieke gevaren van de oorlog, maar ook de sociale vooroordelen van een tijdperk waarin zowel ras als seksuele geaardheid zwaar onderdrukt werden.
Reed Peggram: van Boston naar Harvard en verder
Reed werd op 26 juli 1914 geboren in Boston. Hij groeide op in een gezin dat door de Eerste Wereldoorlog werd geteisterd; zijn vader, Harvey Thomas Peggram, keerde terug als een zwaar gewonde veteraan en bracht de rest van zijn leven door in een psychiatrisch ziekenhuis. Desondanks blonk Reed uit op de Boston Latin School, waar hij als enige zwarte student in de literaire en dramaclubs verscheen. Zijn academische talent leverde hem een plaats op aan Harvard op, waar hij zich onderscheidde in meerdere disciplines en meerdere talen beheerste.
Een nalatenschap die nog steeds inspireert
Het verhaal van Reed en Gerdh kreeg recentelijk een nieuwe impuls dankzij de auteur Ethelene Whitmire, die het heeft uitgewerkt tot een boek dat binnenkort verschijnt bij Penguin Random House. Het boek belicht niet alleen de historische feiten, maar duikt ook dieper in de emotionele dimensie van hun relatie, de strijd tegen racisme en homofobie, en de onwankelbare menselijke geest die zelfs de donkerste tijden kan overwinnen.
Dit verhaal herinnert ons eraan dat liefde en vriendschap, ongeacht ras of seksuele geaardheid, een krachtig wapen kunnen zijn tegen tirannie. Het is een ode aan de moed van twee mannen die, ondanks alle obstakels, hun menselijkheid behielden en elkaar beschermden tegen de gruwelen van een meedogenloze oorlog.
Source: https://www.narratively.com/p/the-gay-black-american-who-stared